ഗ്രാമ പഞ്ചായത്തിന്റെ ചരിത്രം
തൊണ്ടർനാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്
ചരിത്രം • കാർഷിക പൈതൃകം • സാമൂഹിക ജീവിതം • സാംസ്കാരിക പാരമ്പര്യം
📜 ചരിത്രം
സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തോട് അവസാനശ്വാസം വരെ പൊരുതി വീരമൃത്യു വരിച്ച കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജാവിന്റെ മായാത്ത പാദമുദ്രകൾ പതിഞ്ഞതാണ് തൊണ്ടർനാട്ടിലെ മണ്ണ്.
📜 ചരിത്രം
കോട്ടയം ഭരണകാലത്തെ വയനാട്ടിലെ പത്തു നാടുകൾ — മൂത്തോർനാട്, ഇലംകൂർനാട്, വയനാട് സ്വരൂപം, പൊരുന്നന്നൂർ സ്വരൂപം, നല്ലൂർനാട് സ്വരൂപം, കുറുമ്പാലനാട് സ്വരൂപം, എടനാലംക്കൂർ, തൊണ്ടർനാട്, വേലിയമ്പം, പാക്കം സ്വരൂപം — ഇവയായിരുന്നു.
നെല്ലിയോട് തിരുമൽപ്പാടിനവകാശപ്പെട്ട തൊണ്ടർനാടിന്റെ ഭരണം നടത്തിയത് തൊണ്ടർ നമ്പിയാരായിരുന്നു. തൊണ്ടർ നമ്പിയാർ ഭരിച്ച നാടിന് തൊണ്ടർനാട് എന്നു പേർ കിട്ടി.
⚔️ പഴശ്ശി ചരിത്രത്തിലെ പ്രധാന സംഭവം
1797 ഏപ്രിൽ 21-ന് ബോംബേ ഗവർണ്ണറായിരുന്ന ജോനാഥൻ ഡങ്കന് പഴശ്ശി സന്ദേശമയച്ചത് പഞ്ചായത്തിന്റെ ആസ്ഥാനമായ കോറോത്തുനിന്നായിരുന്നു. ആ സന്ദേശം ഒരു സമാധാന ശ്രമമായിരുന്നു. പക്ഷെ അത് ഉദ്ദേശിച്ച ഫലം ചെയ്തില്ല. യുദ്ധം തുടങ്ങി.
കുറ്റ്യാടിപുരം വഴി അഞ്ച് കമ്പനി നാടൻ ശിപായികളും ഒരു കമ്പനി യൂറോപ്യൻ സൈനികരും മേജർ ഹൈഡന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തൊണ്ടർനാട്ടിൽ എത്തിയിരുന്നു. ഇതുപോലെ പഴശ്ശി ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി സ്ഥലങ്ങൾ വയനാട്ടിലെ ഈ പഞ്ചായത്തിലുണ്ട്.
1805 നവംബർ 30ന് വീരപഴശ്ശിയുടെ ചരമത്തോടെ തൊണ്ടർനാട് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ അധീനതയിലായി. 1863 ജനുവരിയിൽ തൊണ്ടർനാട് അംശം നിലവിൽ വന്നു.
1877-ൽ അന്നത്തെ മലബാർ കലക്ടർ ആയിരുന്ന വില്യം ലോഗൻ മാനന്തവാടിയിലേക്ക് വന്നത് കുറ്റ്യാടി ചുരം വഴി തൊണ്ടർനാട്ടിലൂടെയാണ്. അദ്ദേഹം കോറോം ടി.ബിയിൽ താമസിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഈ പ്രദേശത്തെ കൃഷി, ഭൂപ്രകൃതി, സസ്യജാലങ്ങൾ, ജനങ്ങളുടെ ജീവിതരീതി എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിഖ്യാത ചരിത്ര-പഠന ഗ്രന്ഥമായ മലബാർ മാനുവലിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കോറോം പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ അന്ന് ഈ പഞ്ചായത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതായും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം കേരളത്തിലാകെ അലയടിച്ച ജന്മിത്തവിരുദ്ധ സമരത്തിന്റെ അലയൊലികൾ ഇവിടെയുമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. 1950-കളിൽ പാട്ടവ്യവസ്ഥക്കെതിരായ പ്രതിഷേധങ്ങൾ അങ്ങിങ്ങ് ഉയരുകയുണ്ടായി. 50-കളിലെയും മറ്റും ശക്തമായ കുടിയേറ്റമാണ് എടുത്തുപറയേണ്ട മറ്റൊരു വസ്തുത.
കാർഷിക ചരിത്രം
ഇവിടുത്തെ കൃഷിഭൂമി പ്രധാനമായും ശ്രീപുള്ളി മാലമ്മ ദേവസ്വം, പൊറളോം ദേവസ്വം, പാലേരി ദേവസ്വം എന്നീ ദേവസ്വങ്ങളുടെയും ഏതാനും വൻകിട ജന്മിമാരുടേയും കൈവശമായിരുന്നു.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ നെൽകൃഷി വളരെ വ്യാപകമായിരുന്നു. ജൈവവളം (പച്ചിലവളവും ചാണകവും) ഉപയോഗിച്ചു മാത്രമായിരുന്നു അന്നാക്കെ കൃഷി.
🌱 പരമ്പരാഗത നെല്ലിനങ്ങൾ
കാപ്പിത്തോട്ടങ്ങളിൽ ധാരാളമായി ഓറഞ്ച് കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു. കാച്ചിലിനോട് സാമ്യമുള്ള കണ്ടിക്കിഴങ്ങ് ഒരു പ്രധാന വിളയായിരുന്നു. ക്ഷാമകാലത്ത് മുഖ്യ ആഹാരപദാർത്ഥവും, കുടിയേറ്റകാലം വരെ കാർഷികമേഖലയിൽ ആദിവാസികൾ മാത്രമായിരുന്നു തൊഴിലാളികൾ.
🌾 പരമ്പരാഗത “വല്ലി” സമ്പ്രദായം
ആദിവാസികൾക്ക് കൂലി “വല്ലി” ആയിരുന്നു — അതായത് നെല്ല്. കാശായോ രൂപയായോ കൂലി കൊടുത്തിരുന്നില്ല. അന്നാക്കെ കടയിൽ നിന്നും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുമ്പോൾ പകരം വിലയായി നെല്ല് നൽകിയിരുന്നു. ഇത് ഒരു പരമ്പരാഗത ബാർട്ടർ സംവിധാനമായിരുന്നു.
നെൽകൃഷിക്കാലത്ത് “കംമ്പള”ങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു. നിലം ഉഴുന്നതിനും നെല്ല് മെതിക്കുന്നതിനും കാലികളെയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
നിർദ്ദിഷ്ട മാനന്തവാടി ജലവൈദ്യുത പദ്ധതി 1970 കാലഘട്ടങ്ങളിൽ നടപ്പാകുമെന്നുറപ്പിച്ച് പുരയിടങ്ങളിൽ മരങ്ങൾ മുറിച്ചുനീക്കുകയും ഹ്രസ്വകാലവിളകൾ മാത്രം കൃഷി ചെയ്യുകയുമുണ്ടായി.
1940-കളിൽ ആരംഭിച്ച കുടിയേറ്റം ഈ പഞ്ചായത്തിലെ കാർഷിക അഭിവൃദ്ധിയെ ത്വരിതപ്പെടുത്തി. 1950-കളിൽ കുടിയേറ്റം വ്യാപകമായി. കുടിയേറ്റക്കാർ അന്നത്തെ ജന്മികളിൽ നിന്നും സ്ഥലം പാട്ടത്തിനെടുത്താണ് കൃഷി ചെയ്തിരുന്നത്.
നെല്ല്, കോഴി, കന്നുകാലി, പശുവിൻനെയ്യ് എന്നിവയാണ് പാട്ടമായി നൽകിയിരുന്നത്. സ്ഥലം വാങ്ങിക്കുമ്പോൾ ഇവ തന്നെയാണ് പ്രതിഫലമായി നൽകിയിരുന്നത്.
മരച്ചീനി, തെരുവപ്പുല്ല്, കരിമ്പ് എന്നിവ കുടിയേറ്റക്കാർ ഇവിടെ പുതുതായി കൊണ്ടുവന്നതാണ്. കുടിയേറ്റക്കാർ ആദ്യമൊക്കെ നിലനിന്നുപോന്നതും മരച്ചീനിയേയും പുൽതൈലത്തേയും ആശ്രയിച്ചാണ്. എന്നാൽ വനനശീകരണത്തിനും ഈ കൃഷികൾ കാരണമായി.
☕ കാപ്പി കൃഷി
ഒരു കാലത്ത് കാപ്പികൃഷി ഇവിടെ സമൃദ്ധമായിരുന്നു. റോബസ്റ്റ കാപ്പിയാണ് പ്രധാനമായി കൃഷി ചെയ്തിരുന്നത്.
👥 സാമൂഹിക ചരിത്രം
കൊടുമല കുങ്കിയുടെയും കേരളവർമ്മ പഴശ്ശിരാജാവിന്റെയും ചരിത്രസ്മരണകൾ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഐതിഹ്യങ്ങൾ ഏറെയുള്ള പ്രദേശമാണ് ഈ ഗ്രാമം.
കൊടുമല കുങ്കിയുടേതെന്ന് പറയുന്ന കോട്ടയുടെതോ കളരിയുടെതോ ആയ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്. കുങ്കിച്ചിറയും പരിസരങ്ങളും സംസ്കാരസമ്പന്നമായ ഒരു പഴയകാലത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ഇംഗ്ലീഷുകാരുടെയും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശമെന്ന് മക്കി സായ്പിന്റെ ബംഗ്ലാവും കോറോം ടി.ബിയും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു.
വിദ്യാഭ്യാസ ചരിത്രം
കോറോത്തും കുഞ്ഞോത്തും ആരംഭിച്ച ബോർഡ് എൽ.പി. സ്കൂളുകളാണ് ഈ പ്രദേശത്തെ ആദ്യത്തെ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ.
വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതി
1953-ൽ വഞ്ഞോട് എ.യു.പി. സ്കൂൾ ആരംഭിക്കുകയും 1978-ഓടെ പഞ്ചായത്തിൽ ഹൈസ്കൂൾ എന്ന സ്വപ്നം യാഥാർത്ഥ്യമാവുകയും ചെയ്തു.
പാരമ്പര്യ വൈദ്യം
തൊണ്ടർനാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ പാരമ്പര്യ വൈദ്യത്തിൽ നിപുണരായ ചില ആദിവാസി കുടുംബങ്ങളെ കാണാൻ കഴിയും.
വായ്മൊഴിയിലൂടെ കൈമാറപ്പെട്ട പാരമ്പര്യവൈദ്യത്തിന്റെ സിദ്ധികളിൽ പലതും തലമുറകളിലേക്ക് പകരാതെ മൺമറഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ട്. പാമ്പുവിഷം, ആസ്തമ, മഞ്ഞപ്പിത്തം തുടങ്ങിയ രോഗങ്ങൾക്ക് ഫലപ്രദമായ ഒറ്റമൂലി പ്രയോഗങ്ങളിൽ ഇവർ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരായിരുന്നു.
മന്ത്രം, ജപം, ചരടുകെട്ടൽ, ഊതൽ, ഉറുക്ക് എഴുതിക്കെട്ടൽ, ബാധ ഒഴിപ്പിക്കൽ, കൂളിയെ കാണൽ തുടങ്ങിയ വിശ്വാസങ്ങളും രോഗശമനത്തിനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളായി ചിലർ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു.
ആധുനിക വൈദ്യശാസ്ത്രം വ്യാപകമായിട്ടും, ആദിവാസികൾ പ്രാകൃതചികിത്സാ സമ്പ്രദായം തുടർന്ന് വരുന്നതായി കാണുന്നു. പലപ്പോഴും രോഗം മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിൽ എത്തിയാൽ മാത്രമേ ഇവർ ആധുനിക വൈദ്യസഹായം തേടാൻ തയ്യാറാവുന്നുള്ളൂ.
🛣️ ഗതാഗതവും വികസനവും
1975ന് മുമ്പ് ഇവിടുത്തുകാർ പന്ത്രണ്ടും പതിനാലും പതിനെട്ടും കിലോമീറ്റർ നടന്നിട്ടായിരുന്നു യഥാക്രമം വെള്ളമുണ്ടയിലും പേര്യയിലും തൊട്ടിൽപ്പാലത്തും എത്തിയിരുന്നത്. മക്കിയാട് പാലം, കുറ്റ്യാടി ചുരം റോഡ് എന്നിവ നിലവിൽ വന്നതോടെ ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ വികസനവും ആരംഭിച്ചു.
🎭 സാംസ്കാരിക ചരിത്രം
സംസ്കാരസമ്പന്നമായിരുന്ന ഒരു പ്രദേശമായിരുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന പല ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങളും ഇവിടെ കാണാം.
പടയാളികളായെത്തിയ നായന്മാർക്കും കുറിച്യർക്കും ശേഷം കച്ചവടത്തിനായെത്തിയ മുസ്ലിങ്ങളും 50-കളിൽ കുടിയേറിയ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക ചരിത്രത്തിന് ഗണ്യമായ സംഭാവന നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
🌿 പണിയർ പാരമ്പര്യം
ഈ പ്രദേശത്ത് നിവസിച്ചുവരുന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പഴമ അവകാശപ്പെടാനുള്ളത് പണിയർക്കാണ്. അവരുടെ ആരാധനാമൂർത്തി കൂളി എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. കൂളിക്കാവുകളും ആൽത്തറകളും അവരുടെ ആരാധനാസങ്കേതങ്ങളാണ്.
കൂളിയെ കാണൽ, സംഘം ചേർന്നുള്ള നൃത്തം, തുടികൊട്ടൽ, കുഴലൂത്ത് തുടങ്ങിയ ചടങ്ങുകൾ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.
🏹 കുറിച്യ പാരമ്പര്യം
മറ്റൊരു പ്രധാന ആദിവാസി വിഭാഗമായ കുറിച്യർക്കിടയിൽ ഇന്നും പഴയ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നു. തീണ്ടൽ, തൊടീൽ തുടങ്ങിയ അനാചാരങ്ങൾ പഴമക്കാർ ഇന്നും പിന്തുടരുന്നു.
നാട്ടാചാരങ്ങളിൽ പല അയവുകളും വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും വീട്ടാചാരങ്ങളിൽ യാതൊരു മാറ്റവും വന്നിട്ടില്ല. വിവാഹത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രാധാന്യമുള്ള ചടങ്ങായി തിരണ്ടുകല്യാണത്തെ ഇവർ കണക്കാക്കുന്നു.
“തുലാപത്ത്”, ഉച്ചാൽ, ആടിപതി നാല് തുടങ്ങിയ ആഘോഷങ്ങൾ ഇന്നും കുറിച്യർക്കിടയിലുണ്ട്.
🌾 പുരാതന കാർഷിക ഉത്സവങ്ങൾ
കൃഷിയും വിളവെടുപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഈ പഞ്ചായത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പുരാതന കാർഷിക ഉത്സവങ്ങളാണ് കംമ്പളം, കോയം, വാരൽ എന്നിവ.
🎨 പരമ്പരാഗത കലാരൂപങ്ങൾ
🤝 മതസൗഹാർദം
വിവിധ മതവിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവർ സാഹോദര്യത്തോടെ നിവസിക്കുന്ന പ്രദേശമാണിത്. വിവിധ മതവിഭാഗങ്ങളുടെ ആരാധനാലയങ്ങളും ഇവിടെയുണ്ട്. ഈ ആരാധനാലയങ്ങൾ സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രങ്ങളും മതസൗഹാർദത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളുമായി നിലകൊള്ളുന്നു.
ആരാധനാലയങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഉത്സവങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും നടക്കാറുണ്ട്.
🎉 പ്രധാന ഉത്സവങ്ങളും ആഘോഷങ്ങളും
🏹 ആദിവാസി സമൂഹങ്ങളുടെ ചരിത്രം
കോട്ടയം രാജാവും കുറുമ്പനാട് രാജാവും ചേർന്ന് വയനാട്ടിലെ വേടരാജാവിനെ യുദ്ധത്തിൽ ചതിച്ചുകൊല്ലുകയും വയനാടിനെ രണ്ടായി പങ്കിട്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ രാജാക്കന്മാർ പതിനൊന്ന് നായർ പ്രമാണിമാർക്കായി വയനാടിനെ വീതിച്ചുകൊടുത്തു.
ഇവർ ഇവിടത്തെ ആദിവാസികളെ ഇച്ഛാനുസരണം അടിമപ്പണി ചെയ്യിച്ചുപോന്നു. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ പണിയർ കാടുകളിൽ താമസിച്ചും കാട്ടുകിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും മറ്റും ഭക്ഷിച്ചുജീവിച്ചു പോന്നു.
കുടിയേറ്റക്കാരുടെ വരവോടുകൂടി ഇവരുടെ തനതായ സംസ്കാരത്തിനു മങ്ങലേറ്റുതുടങ്ങി. മഴയത്ത് ചൂടാൻ “കൊരമ്പ”യാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
🏹 കുറിച്യരുടെ പാരമ്പര്യം
കോട്ടയം രാജാവായ പഴശ്ശിതമ്പുരാന്റെ പടയാളികളായിട്ടാണ് കുറിച്യർ വയനാട്ടിൽ എത്തിയത്. 69 തറവാടുകളിലായിട്ടാണ് ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ഇവിടെ ജീവിച്ചുപോന്നത്.
ഓരോ തറവാട്ടിലെയും സർവാധികാരിയായ “മൂപ്പനെ” അവിടുത്തുകാർ തന്ന ജനാധിപത്യരീതിയിൽ തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നു.
പണ്ടുകാലങ്ങളിൽ “അയിത്തം” കർശനമായി പാലിച്ചുപോന്നു. ഇന്ന് ഈ ആചാരത്തിന് ഭാഗികമായ മാറ്റം പ്രകടമാണ്.
ആദ്യകാലങ്ങളിൽ നെല്ലും മുത്താറിയും ആയിരുന്നു കൃഷി ചെയ്തിരുന്നത്. ഇവർ കൂട്ടംകൂട്ടമായാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. ഇതിനെ “മിറ്റം” എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തോട്ടിലെ മീനും കാട്ടിറച്ചിയും ഇവരുടെ ഭക്ഷണത്തിലെ പ്രധാന ഇനമായിരുന്നു. നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന മരുമക്കത്തായ സമ്പ്രദായത്തിന് അൽപ്പം മാറ്റം വന്നു തുടങ്ങി.
വൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഓലക്കുടകളാണ് മഴക്കാലങ്ങളിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
തൊണ്ടർനാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്
ചരിത്രവും പൈതൃകവും സംസ്കാരവും ചേർന്ന നാടിന്റെ കഥ